|
عضويت سريع
ورود
معرفي وبلاگ به دوستان
آرشيو مطالب وبلاگ
نظرسنجي
امکانات ديگر
|
انواع راه ها برای خرج پول
چهار راه برای خرج پول وجود دارد: ۱- می توانیم پول خودمان را برای خودمان خرج کنیم . در این حالت پول را با وسواس خرج می کنیم تا هزینه حداقل و منفعت حداکثر شود. ۲- میتوانیم پول خودمان را برای دیگری خرج کنیم. مثلا یک هدیه تولد بخریم . در این صورت خیلی به محتوای هدیه کاری نداریم , اما به قیمتش توجه داریم. ۳- می توانیم پول دیگران را خرج خودمان کنیم. در این صورت من خودم را یک نهار خوب مهمان می کنم! برچسب ها: انواع راه ها برای خرج پول,ایران,آمریکا,ترانه,دختر,پسر,کودک,دانلود,آهنگ,رضا صادقی,علیزاده,امام,شهادت,تولد,عکس,فیلم
شهادت امام جعفر صادق(ع) تسليت باد.
ششمين اختر تابناک آسمان امامت و ولايت امام صادق(ع)، احياگر آيين رسول گرامي اسلام و مذهب شيعه است که از اين رو شيعه اثنيعشري خود را مفتخر به لقب مذهب جعفري ميداند. مشخصات حضرت نام مبارک: جعفر گوشهاي از حيات امام صادقع پدرش 26 ساله بود که او زاده شد . دوازده تا 15 سال بنابر اختلاف از عمر شريفش را درکنار جدش امام سجاد (عليه السلام) و نوزده سال را در کنار پدرش امام باقر (عليه السلام) گذراند. پيامبر اکرم (صلّي الله عليه وآله) در خصوص انتخاب نام و لقب امام ششم فرموده است: وقتي که فرزندم جعفر متولد شد نام اورا صادق بگذاريد زيرا فرزند پنجمش جعفراست وادعاي امامت مي کند و او در نظر خداوند جعفر کذاب است. ابن بابويه و قطب راوندي روايت کرده اند : که از حضرت امام زين العابدين (عليه السلام) پرسيدند که امام بعد از تو کيست ؟ فرمود : محمد باقر شکافنده علوم است . پرسيدند که : بعد از اوامام که خواهد بود ؟ گفت : جعفر که نام اونزد اهل آسمانها صادق است.امام ششم شيعيان و رئيس مذهب تشيع درسال 114 هجري قمري در سن 31 سالگي به امامت رسيد و رداي ولايت بردوش گرفت. دوران امامت آن امام 34 سال بوده که با اواخر حکومت امويان واوايل حکومت عباسيان مصادف مي باشد که حدود هجده سال آن ( 132-114 ) همزمان با حکومت امويان و شانزده سال آن ( 148-132 ة ) همزمان با حکومت عباسيان بود. آن حضرت با پنج تن از خلفاي بني اميه - هشام بن عبدالملي ( 125-105 ه. ق ) ، وليد بن يزيد بن عبدالملي ( 126-125 ه. ق ) ، يزيد بن وليد بن عبدالملي ( 126 ه. ق ) ، ابراهيم بن وليد (126 ه. ق"( به مدت 70 روز )) و مروان بن محمد ملقب به حمار ( 132-126 ه.ق ) و دو تن از خلفاي بني عباس ابوالعباس ( عبدالله بن محمد ) معروف به سفاح ( 132- 136 ( 137 ) ه. ق ) و ابوجعفر معروف به منصور دوانيقي ( 158-136 ( 137 ) ه. ق ) معاصر بود. در يک دسته بندي، زندگاني امام جعفر صادق (عليه السلام) مي توان به سه دسته کلي تقسيم نمود: الف - زندگاني امام در دوره امام سجاد و امام باقر (عليهم السلام) که تقريبا نيمي از مر حضرت را به خود اختصاص ميدهد. در اين دوره ( 83-114) امام صادق (عليه السلام) از علم و تقوي و کمال و فضيلت آنان در حد کافي بهره مند شد. ب - قسمت دوم زندگي امام جعفر صادق (عليه السلام) از سال 114 هجري تا 140 هجري ميباشد. دراين دوره امام از فرصت مناسبي که بوجود آمده، استفاده نمود و مکتب جعفري را به تکامل رساند. در اين مدت، 4000 دانشمند تحويل جامعه داد و علوم و فنون بسياري را که جامعه آن روز تشنه آن بود، به جامعه اسلامي ارزاني داشت. ج - هشت سال آخر امام (عليه السلام) قسمت سوم زندگي امام را تشکيل ميدهد. در اين دوره، امام بسيار تحت فشار و اختناق حکومت منصور عباسي قرار داشت. در اين دوره امام دائما تحت نظر بود و مکتب جعفري عملاً تعطيل گرديد. عصر امام صادقع عصر امام صادق (عليه السلام) يکي از طوفانيترين ادوارتاريخ اسلام است که از يک سو اغتشاشها و انقلابهاي پياپي گروههاي مختلف، بويژه از طرف خونخواهان امام حسين (عليه السلام) رخ ميداد، که انقلاب ابو سلمه در کوفه و ابومسلم در خراسان و ايران از مهمترين آنها بوده است. و از ديگر سو عصر برخورد مکتبها و ايدئولوژيها و عصر تضاد افکار فلسفي و کلامي مختلف بود که از برخورد امت اسلام با مردم کشورهاي فتح شده و نيز روابط مراکز اسلامي با دنياي خارج، به وجود آمده و در مسلمانان نيز شور و هيجاني براي فهميدن و پژوهش پديد آورده بود. عصري که کوچکترين کم کاري يا عدم بيداري و تحرک پاسدار راستين اسلام يعني امام (عليه السلام)، موجب نابودي دين و پوسيدگي تعليمات حياتبخش اسلام، هم از درون و هم از بيرون ميشد. زمان امام صادق (عليه السلام)، زمان تزلزل حکومت بني اميه و فزوني قدرت بني عباس بود و اين دوگروه مدتي درحال کشمکش و مبارزه با يکديگر بودند. از زمان هشام بن عبدالملي، تبليغات و مبارزات سياسي عباسيان آغاز گرديد و در سال 129 وارد مرحله مبارزه مسلحانه و عمليات نظامي گرديد و سرانجام در سال 132 به پيروزي رسيد . بني اميه در اين مدت، گرفتار مشکلات سياسي فراواني بودند ، لذا فرصت فشار و اختناق نسبت به شيعيان را نداشتند. عباسيان نيز چون از دستيابي به قدرت در پوشش شعار طرفداري از خاندان پيامبرو گرفتن انتقام خون آنان عمل ميکردند، فشاري از طرف آنان مطرح نبود. از اينرو اين دوران، دوران آرامش و آزادي نسبي امام صادق (عليه السلام) و شيعيان بود و آن حضرت از اين فرصت استفاده کرده و تلاش فرهنگي وسيعي را آغاز کرد. پيشواي ششم در چنين دوراني به فکر نجات افکار توده مسلمان ازالحاد وبدبيني وکفر و نيز مانع انحراف اصول و معارف اسلامي از مسير راستين بود ، و از توجيهات غلط و وارونه دستورات دين که به وسيله خلفاي وقت صورت مي گرفت جلوگيري مي کرد. اينجا بود که امام (عليه السلام) دشواري فراوان در پيش ومسئوليت عظيم بر دوش داشت. امام صادق (عليه السلام) در ظلمت بحرانها و آشوبها دنياي شيعه را به فروغ تعاليم خويش روشني بخشيد و حقيقت اسلام را از آلايش انحرافات وگزند فريبکاران حفظ نمود. او آن قدر فقه و دانش اهل بيت را گسترش داد و زمينه ترويج احکام و بسط کلام شيعي را فراهم ساختکه مذهب شيعه به نام او به عنوان مذهب جعفري شهرت يافت. آن اندازه که دانشمندان و راويان از دانش امام بهره مند برده و از ايشان حرف و حديث نقل کرده اند از هيچ يک از ديگرائمه نقل نکردهاند. ليکن طولي نکشيد که بني عباس پس از تحکيم پايههاي حکومت و نفوذ خود، همان شيوه ستم و فشار بني اميه را پيش گرفتند و حتي از آنان هم گوي سبقت را ربودند. وضع به حدي ناگوار وشد که همگي ياران امام (عليه السلام) را در معرض خطر مرگ قرار مي داد ، چنانچه زبده هايشان جزو ليست سياه مرگ بودند. امام صادق (عليه السلام) که همواره مبارزي نستوه و خستگي ناپذير وانقلابي بنيادي درميدان فکر و عمل بوده ، کاري که امام حسين (عليه السلام ) به صورت قيام خونين انجام داد ، وي قيام خود را درلباس تدريس وتأسيس مکتب وانسان سازي انجام داد و جهادي راستين کرد. رحلت امام را به سبب مسموميت دانستهاند. از ارتکاب اين جنايت را که منصور درتوان خود نمي ديد به جعفر بن سليمان پسر عموي خويش و والي وقت مدينه محول کرد. فرزند برومندش امام موسي بن جعفر (عليه السلام) او را دو جامه سفيد مصري که درآن احرام مي بست ودر پيراهني مه مي پوشيد ودرعمامه اي که ازامام زين العابدين(عليه السلام ) به او رسيده بود ، کفن نمود و بر آن نماز خواند واو رادر بقيع در کنار قبر پدربزرگوارش سيد الساجدين(عليه السلام) به خاک سپرد. سلام بر او از ميلاد تا ميعاد شخصيت علمي امام صادقع در دوره امامت امام صادق (عليه السلام) مسلمانان بيش از پيش به علم و دانش روي آوردند و در بيشتر شهرهاي قلمرو اسلام بويژه در مدينه، مکه، کوفه، بصره و ... مجالس درس و مناظره هاي علمي داير واز رونق خاصي برخوردار گرديد. در اين زمان با استفاده از فرصت به دست آمده امام صادق (عليه السلام) توانست نهضت علمي فرهنگي پدرش امام باقر(عليه السلام) را ادامه داده و علوم و معارف اهل بيت را بيان کرده در همه جا منتشر کند. سفرهاي اجباري و اختياري امام به عراق و به شهرهاي حيره ، هاشميه و کوفه و برخورد با اربابان ديگر مذاهب فقهي وکلامي نقش بسزايي در معرفي علوم اهل بيت و گسترش آن در جامعه داشت. در اين شهرها گروههاي مختلف براي فراگيري دانش نزد آن حضرت مي آمدند و از درياي دانش او بهره مند مي بردند . برخورد وي با گروههاي مختلف مردم سبب شد که آوازه شهرتش در دانش و بينش ديني ، علم و تقوي ، سخاوت و جود وکرم و ... در تمام قلمرو اسلام طنين انداز شود و مردم از هر سو براي استفاده از دانش بيکران وي رو سوي کنند. در اين دوره علوم و فلسفه ايراني ، هندي و يوناني به حوزه اسلامي راه يافت و بازار ترجمه علوم گوناگون از زبانهاي مختلف به زبان عربي گرم و پررونق گرديد. همچنين مکتبهاي کلامي و فرقه مذهبي و فقهي در اين عصر پايه گذاري شد. امام صادق (عليه السلام) با تمام جريانهاي فکري و عقيدتي آن روز برخورد کرده و موضوع اسلام و تشيع را در برابر آنها روشن ساخته و برتري بينش اسلام تشيعي را ثابت کرده است. مناظرات امام صادق (عليه السلام) با اربابان دانشهاي گوناگون چون پزشکان، فقيهان، منجمان، متکلمان، صوفيان و... بويژه مناظرات وي با ابوحنيفه مشهور و در منابع شيعه و سني ثبت است. شاگردان امام باقر (عليه السلام) پس از درگذشت آن حضرت به گرد شمع وجود امام صادق(عليه السلام) حلقه زدند. امام (عليه السلام) نيز با جذب شاگردان جديد به تأسيس يک نهضت عظيم فکري و فرهنگي و بالنده مبادرات ورزيد، به گونهاي که طولي نکشيد مسجد نبوي در مدينه منوره و مسجد کوفه در شهر کوفه به دانشگاهي عظيم تبديل شد. درگيري شديد بين بني عباس و بني اميه، آنان را آن چنان به خود مشغول کرده بود ، که فرصتي طلايي براي امام صادق (عليه السلام) و يارانش به دست آمد. آن حضرت با استفاده از اين فرصت به بازسازي و نوسازي فرهنگ ناب اسلام پرداخت و شيفتگان مکتب حق از اطراف و اکناف، از بصره، کوفه، واسط، يمن و نقاط مختلف حجاز به مرکز اسلام؛ يعني مدينه، سرازير شدند وچون پروانگي دلباخته به گرد شمع وجود امام صادق (عليه السلام) تجمع کردند. امام صادق (عليه السلام) هر يک از شاگردان خود را رشته هاي که با ذوق و قريحه او سازگار بود، تشويق و تعليم مي نمود و در نتيجه، هر کدام از آنها در يک يا دو رشته از علوم مانند: حديث، تفسير، فقه و کلام، تخصص پيدا مي کردند. در دانشگاهي که امام بوجود آورده بود شاگردان بزرگ و برجسته اي همچون هشام بن حکم- محمد بن مسلم- ابان بن تغلب- هشام بن سالم - مومن الطاق - مفصل بن عمر - جابر بن حيان و... تربيت کرد که هر يک از آنها شخصيتهاي بزرگ علمي و چهره هاي درخشاني بودند که خدمات شاياني انجام دادند. به عنوان نمونه هشام بن حکم 31 جلد کتاب و جابر بن حيان بيش از 200 جلد در زمينه علوم گوناگون بخصوص رشته هاي عقلي طبيعي و شيمي کتاب نوشته است و به عنوان بدر علم شيمي مشهور است. دانشمندان علم حديث شمار کساني را که مورد اعتماد بوده اند - راويان ثقه - و از آن حضرت نقل کرده اند تا چهار هزار نفر را نوشته اند. شاگردان دانشگاه امام منحصر به شيعيان نبوده بلکه پيروان اهل تسنن نيز از مکتب آن حضرت برخوردار مي شدند. بزرگان اهل سنت چون مالي بن انس، ابوحنيفه، سفيان ثوري، سفيان بن عيينه، ابن جريح، روح ابن قاسم و ... ريزه خوار خوان دانش بيکران او بودند. ابو حنيفه که دو سال شاگرد امام بود اين دوره را پايه علوم و دانش خود معرفي کرده ميگويد: رويدادهاي مهم دوران امام صادقع 1. شهادت امام باقر (عليه السلام)، پدر امام جعفر صادق (عليه السلام)، در سال 114 هجري اعمال مخصوص شب بيست و يكم رمضان - شهادت امام علی (ع)
فضيلتش زيادتر از شب نوزدهم است و بايد اعمال آن شب را از غسل و احياء و زيارت و نماز هفت قل هو الله و قرآن بر سر گرفتن و صد ركعت نماز و دعاى جوشن كبير و غيرها در اين شب بعمل آورد و در روايات تاكيد شده در غسل و احياء و جد و جهد در عبادت در اين شب و شب بيست و سوم و آنكه شب قدر يكى از اين دو شب است (و در چند روايت است كه: از معصوم سؤال كردند كه معين فرمائيد كه شب قدر كدام يك از اين دو شب است تعيين نكردند بلكه فرمودند ما أيسر ليلتين فيما تطلب يا آنكه فرمودند ما عليك أن تفعل خيرا في ليلتين و نحو ذلك) و قال شيخنا الصدوق فيما أملى على المشايخ في مجلس واحد من مذهب الإمامية و من أحيا هاتين الليلتين بمذاكرة العلم فهو أفضل. كفعمى از سيد بن باقى نقل كرده كه: در شب بيست و يكم مىخوانى: اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اقْسِمْ لِي حِلْما يَسُدُّ عَنِّي بَابَ الْجَهْلِ وَ هُدًى تَمُنُّ بِهِ عَلَيَّ مِنْ كُلِّ ضَلالَةٍ وَ غِنًى تَسُدُّ بِهِ عَنِّي بَابَ كُلِّ فَقْرٍ وَ قُوَّةً تَرُدُّ بِهَا عَنِّي كُلَّ ضَعْفٍ وَ عِزّا تُكْرِمُنِي بِهِ عَنْ كُلِّ ذُلٍّ وَ رِفْعَةً تَرْفَعُنِي بِهَا عَنْ كُلِّ ضَعَةٍ وَ أَمْنا تَرُدُّ بِهِ عَنِّي كُلَّ خَوْفٍ وَ عَافِيَةً تَسْتُرُنِي بِهَا عَنْ كُلِّ بَلاءٍ وَ عِلْما تَفْتَحُ لِي بِهِ كُلَّ يَقِينٍ وَ يَقِينا تُذْهِبُ بِهِ عَنِّي كُلَّ شَكٍّ وَ دُعَاءً تَبْسُطُ لِي بِهِ الْإِجَابَةَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ وَ فِي هَذِهِ السَّاعَةِ السَّاعَةِ السَّاعَةِ السَّاعَةِ يَا كَرِيمُ وَ خَوْفا تَنْشُرُ [تُيَسِّرُ] لِي بِهِ كُلَّ رَحْمَةٍ وَ عِصْمَةً تَحُولُ بِهَا بَيْنِي وَ بَيْنَ الذُّنُوبِ حَتَّى أُفْلِحَ بِهَا عِنْدَ الْمَعْصُومِينَ عِنْدَكَ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ و روايت شده كه: - در شب بيست و يكم حماد بن عثمان بر حضرت صادق عليه السلام وارد شد حضرت سؤال كرد كه غسل كرده اى ؟ عرض كرد بلى فدايت شوم. پس حضرت حصيرى طلبيد و حماد را نزديك خود طلبيد و مشغول نماز شد و پيوسته آن حضرت نماز خواند و حماد نيز خود را به آن حضرت چسبانيده بود و نماز مىخواند تا از نمازهاى خويش فارغ شدند . پس آن حضرت دعا كرد و حماد آمين گفت تا صبح طلوع كرد آن جناب اذان و اقامه گفت و بعض از غلامان خود را طلبيد و پيش ايستاد و نماز صبح خواند . در ركعت اول حمد و قدر و در دوم حمد و توحيد خواند و بعد از نماز مشغول به تسبيح و تحميد و تقديس و ثناى بر خدا و صلوات بر پيغمبر صلى الله عليه و آله و دعا براى مؤمنين و مؤمنات و مسلمين و مسلمات شد. پس سر به سجده نهاد و مقدار يك ساعت به جز نفس چيزى از آن جناب شنيده نشد پس از آن اين دعا را خواند لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الْأَبْصَارِ تا آخر دعا كه در اقبال است (و شيخ كلينى روايت كرده كه: حضرت باقر عليه السلام در شب بيست و يكم و بيست و سوم دعا مىخواند تا نيمه شب و بعد از آن شروع مىنمود به نماز خواندن) و بدان كه در هر شب از شبهاى اين دهه غسل مستحب است و روايت شده كه حضرت رسول صلى الله عليه و آله در هر شب اين دهه غسل ميكرد و اعتكاف در اين دهه مستحب است و فضيلت بسيار دارد و افضل اوقات اعتكاف است. و روايت شده كه مقابل دو حج و دو عمره است و كان رسول الله صلى الله عليه و آله إذا كان العشر الأواخر اعتكف في المسجد و ضربت له قبة من شعر و شمر الميزر و طوى فراشه و بدان كه در اين شب در سنه چهلم واقع شد شهادت مولاى ما حضرت امير المؤمنين عليه السلام و در اين شب تجديد میشود احزان آل محمد عليهم السلام و اشياع ايشان و روايت شده كه در آن شب مانند شب شهادت امام حسين عليه السلام برداشته نشد سنگى از روى زمين مگر آنكه در زير آن خون تازه بود . شيخ مفيد فرموده كه: در اين شب صلوات بسيار بفرستد و سعى و كوشش كند در نفرين بر ظالمان آل محمد عليهم السلام و لعن بر قاتل امير المؤمنين عليه السلام روز بيست و يكم روز قتل حضرت امير المؤمنين عليه السلام و مناسب است زيارت آن جناب و كلمات حضرت خضر عليه السلام كه بمنزله زيارت آن حضرت است در اين روز.
|
درباره وبلاگ
چه رسم جالبی است،
محبتت را میگذارند پای احتیاجت،
صداقتت را میگذارند پای سادگیت،
سکوتت را میگذارند پای نفهمیت،
نگرانیت را میگذارند پای تنهاییت،
... ... و وفاداریت را پای بی کسیت،
و آنقدر تکرار میکنند که خودت
باورت میشود که تنهائی و بیکس و محتاج....!!!
منوي اصلي
محبوترين نوشته ها
آخرين پست ها
پيوند هاي روزانه
» مداد
پيوندها
آمار وبلاگ
» بازديد امروز : 5854
» افراد آنلاين : 1 » بازديد ديروز : 78 » بازديد ماه : 5932 » بازديد سال : 5853 » کل بازديدها : 121892 » مجموع اعضا : » تعداد مطالب : 542 » تعداد نظرات : صفحات اضافي
» TEST
|