بیو گرافی یاس

در سال 1982 ميلادي در تهران متولد شد . ياس اولين بار در سن 16 سالگي شروع به گوش کردن به موزيک هاي رپ کرد وقتي که پدرش خواست از سفر تجاري از آلمان بازگردد ، براي او آخرين سي دي هاي " توپاک " و ديگر خواننده هاي هيپ هاپ را مي آورد .
بعد از مرگ ناگهاني و نا به هنگام پدرش ، ياس در موقعيتي قرار گرفت که مي بايست مسئوليت خانواده خود را به عهده گيرد . بدهي هاي پدرش که بر دوش او افتاده بود به سختي توانست از پس مخارج خانواده خود برآيد .
ياس در سن 18 سالگي مجبور شد روياي رفتن به کالج را کنار بگذارد ، شروع به کار کند و آخرين بازمانده هاي خانواده اش ( مادرش ، برادر کوچکتر و خواهرانش ) را ساپورت کند . اين زماني بود که شروع به نوشتن شعرهايي کرد که خيلي زود به متن موزيک هاي او تبديل شدند . اين همچنين راهي براي او بود تا با خاطرات پدرش نزديک بماند .
بعد از لزلزله بم در ايران ، ياس ازشمار گشته شدگان ( نزديک به 50 هزار نفر ) در آن مصيبت به شدت ناراحت شده بود ، اين زماني بود که او اولين آهنگش را به نام "بم" نوشت . اين ابتداي حرفه خوانندگي او بود . او دريافت که در مسير موسيقي رپ اين توانايي را دارد تا با مردم به وسيله ي گفتن تمام داستان ها ارتباط برقرار کند . چيزي که او گمان مي برد بيانشان به وسيله ديگر سبک هاي موسيقي که فقط شامل چند وزن و قافيه بودند امکان پذير نيست.
با نگاهي به مسير موسيقي او ، او اين توانايي را داشت تا به مردم الهام ببخشد و قلب ميليون ها جوان ايراني را به تسخير خود در آورد او تصميم گرفت تا آهنگ هاي خود را به مسئولان معرفي کند و براي گرفتن مجوز انتشار يک آلبوم تقاضا دهد .
سال ها " نه " شنيدن از مسئولان و بارها مورد تمسخر قرار گرفتن براي سبک خوندنش ( رپ ) که شباهت داده مي شد به "روزنامه خواني" ، تلاش هاي او در آخر به ثمر نشست.
تا اين زمان ، در حرکتي بي سابقه شش تا از ده آهنگ او مجوز انتشار دريافت کرد و به زودي ياس تبديل به اولين رپر در ايران شد که موفق به انتشار يک آلبوم به صورت قانوني مي گرديد. ياس : " من در آهنگهايم فحاشي نمي کنم يا در مورد سکس و خشونت نيز نمي خوانم. من مي خواهم که قادر باشم تا با افتخار آهنگهاي خود را درمقابل خانواده ام بخوانم . آهنگ هاي من معمولا با شکايت يا دردهاي اجتماعي شروع مي شوند ولي هميشه با اميد خاتمه مي يابند. اين بسيار مهم است که به نسل جوان القا کنيم تا به بالاترين درجه خود برسند و بهترين باشند .

 برای دانلود آهنگ و کلیپ  از چی بگم اینجا کلیک کنید

از چی بگم دانلود آهنگ

میگی‌ بازم کنار همدیگه واژه بچین؟
راجع به چی‌؟ باشه بشین
چشماتو باز کن یه لحظه مال من باش
یه لحظه بیا توی حس و حال من باش
پس میکروفن رو به دست من تو بده بگم
از این زمونه و از دلی‌ که تکه تکست
هر آهنگ منم مساوی ذکر یک درد
جز این هم ندارم یه فکر بهتر
از جومنگی بگم که شده سمبل رشادت؟
ایران براش شده مثل صندوق تجارت؟
پس هنرمند وطن الان کجاست نیست؟
اون تو زیرزمین می‌خونه چونکه مجاز نیست
از چی‌ بگم برات؟ انتظار داری چه چیزی از جیب من درآد؟
به جز کاغذ سفید پاره، خوب آره رفیق
حرف توشه ولی‌ با خودکار سفید
تو هم مثل منی‌ تو هم کم درد نداری
درد اصلیت اینه که تو همدرد نداری
من کسی‌ نیستم با این زخم‌ها دردم بگیره
ولی‌ این اشک‌ها رو کی‌ می‌خواد گردن بگیره؟

از چی‌ بگم خدا از این بنده‌های خسته؟
از این همه درد تموم دنده هام شکسته
خنده هامو نبین این خنده هام یه چسبه
رو لبم این منم با یه ردّ پای خسته
از چی‌ بگم؟ بگو از یه روح زخمی
که باید یک‌تنه بره تو قلب کوه سختی؟
از روز‌هایی‌ که خط خوردن توی تقویم
خبر میدن از یه اجتماع رو به تخریب
از چی‌ بگم؟ از بچه‌های پائین شهر؟
که غذا واسه خوردن دارن ماهی‌ یه شب
اونکه تنها دلیل خوابش به عشق فرداست
تنها پاتوق عشق و حالش بهشت زهراست
یا که بگم از اون رفقای کاخ نشین
که هستن تو واردات کالای ساخت چین
تو به من اینو بگو من از چی‌ بگم خوب؟
ما گفتیم و تموم درد‌ها ریشه کن شد؟
از چی‌ بگم برات؟ شاید قصه دوست داری
مثل قصّهٔ اون همکلاسیان روستایی
اگه قصّه تلخه گناه واقعیت
داستان نرگس و گل‌های باغ میهن
که نشستن با صد چرا و افسوس کاشکی‌
یه بخاری جای چراغ نفت سوز داشتیم
چراغ افتاد توی کلاس و گور گرفت
آتشی که پوست بچه‌ها رو مثل گرگ گرفت
یه طفل معصوم با داد و فریاد گفت زود
بدوین سمت در ولی‌ در هم قفل بود
چشمام خشک شد یه کم بهم اشک بده ایزد
این بچه‌ها با کدوم دست مشق بنویسن؟
کودکی مرد در راه کلاسیکه
سوخت و منتظر یه جراح پلاستیکه
یاس نمیخواد ته قصّه رو هرگز ببنده
چون باز دلش می‌خواد که نرگس بخنده
از چی‌ بگم که صبح نشده غروب زد
تو قلب بچه‌های مدرسهٔ درودزن
غصه نخور صدام رو بشنو از زیر خونت
من صدات رو به گوش همه میرسونم
از چی‌ بگم دلی‌ که فقط اسمش دله؟
یا عمری که نصفش اشکه نصفش گله؟
یا از روح توی زندون که جسمش وله
آدم مجبوره که با شرایط وقفش بده
از چی‌ بگم بگو از یه روح زخمی
که باید یک‌تنه بره تو قلب کوه سختی
ولی‌ قسم به خدا قسم به روح تختی
که من بدون ترس میرم به سو‌ی تقدیر
خیلی‌ خشنه زندگی‌ ولی‌ حوصله کردم
تو فشن زندگی‌ من یه مدل دردم
ولی‌ دفتر گذشته‌ها رو ذرّه ذرّه کردم
اومدم جلو که پی‌ دردسر بگردم
از چی‌ بگم ؟؟؟